Zaterdag 1 januari
Even voor acht uur zetten Valerie en opa ons af aan de parking in Rumst. De avond tevoren hebben Valerie, de meisjes en ik uitbundig nieuwjaar gevierd.
Daar worden we opgepikt door de bus van Vos travel. We hebben een gratis upgrade gekregen naar een slaapbus, dat belooft. Als we vertrekken staat er een fikse wind en dat voelen we onderweg. In de bus wordt de film Taxi 3 opgezet. Not my cup of tea maar een goed boek helpt. Om 32 u wordt de bus omgevormd naar een slaapbus. De stoelen worden omgebouwd tot ligbanken op 2 niveau's. Zo krijg je een echt bedje al is dat dan met weinig hoofdruimte. Eens we vertrekken blijkt dat ook erg warm te zijn. Maar je ligt plat en al heb je niet veel plaats is het toch beter dan om de hele nacht recht te moeten zitten.
Zondag 2 januari
Zo soezen we door de nacht naar Oostenrijk. Als het licht wordt zijn we al bijna ter bestemming en om 7u30 komen we redelijk fris in Gasthof Alpenblick te Radfeld aan. Daar wacht ons het ontbijt en na het ontbijt kunnen we naar de kamer om ons om te kleden in onze ski outfit.
Daarna rijden we naar Alpbach waar we ski's, skischoenen en stokken aangemeten krijgen. We krijgen (nu ja) onze skipassen en we mogen gelijk de berg op. Het weer is maar zozo: niet erg koud en overtrokken. Bovenop de berg begint het te sneeuwen. We worden gelijk in groepen ingedeeld en beginnen al onmiddellijk met de lessen. Ik mag in de hogere lesgroep, maar verkies om met mama een niveau lager te blijven. Een keuze die ik me niet zal beklagen. Bij de selectie had ik al gezien dat in de andere groep veel betere skiers zaten dan wat ik aankon. De groep van Peter is een beetje lager qua niveau maar da's geen probleem. Ik zal nog heel veel bijleren. Pauline zit bij de gevorderde kinderen. Na de middag wordt Margaux bij de beginners (kinderen en volwassenen door elkaar) ingedeeld waar ze als kurk komt bovendrijven.
Over de middag gaan we in het drukke restaurant eten (Gasthaus Hornboden). Na de middag is het terug les tot een uur of half vier. Daarna houden we het voor bekeken en gaan de berg af voor een drankje. Dat doen we voor een keer aan de apres skihut van oom Tom.
Om 16u45 vertrekt de bus naar Radfeld. Daar pakken we verder onze koffers uit en douchen we ons. 'S avonds worden ook de tafels herverdeeld zodat we met twee jonge aardige koppels aan de tafel komen zitten. Joos en Stephanie en Cynthia en Vincent uit Oost Vlaanderen komen ons vervoegen. Heel leuke tafelgenoten hoewel mijn vrouwen het soms moeilijk hebben om de taal te verstaan. Na het eten gaan we naar d ekamer waar we al snel onder zeil zijn.
Maandag 3 januari
Vandaag staat iedereen redelijk kwiek op. Slapen in een echt bed is toch wat anders dan in een slaapbus. Na een zeer volledig ontbijt halen we onze skilaarzen uit de kelder en plaatsen ze in de bus en stappen de bus op. We rijden door een lichte regen naar de skihellingen. Nadat we onze skis uit het depot gehaald hebben klimmen we in de lift de berg op waar de regen al snel in sneeuw, veel sneeuw verandert. Om die sneeuw goed te leggen waait er bovendien nog een fikse wind die het allemaal wel erg guur maakt. De groepen worden verder verfijnd. De kleinste 3 kinderen krijgen een eigen instructeur in de vorm van Bert, wij staan nog een iemand af aan een lagere groep. En weg zijn we voor drie uur skiles in de sneeuw. Met momenten zie je haast niks anders dan wit van de sneeuw, de wolken en de vlokken. Trop is ook hier wat veel. De les is leuk: een afwisseling van oefeningen en skien op de diverse hellingen van het skigebied. Het feit dat ik bovenaan het niveau van de groep zit geeft me de kans om op mijn gemak aan mijn techniek te schaven en te werken aan het sturen met het bekken. Voor we het weten is het middag en halen we de kinderen op voor de lunch. Margaux ziet er ongelukkig uit en is niet opgezet met de vele sneeuw. Ze hoest en is moe. Na het warme eten is er terug genoeg leven om haar aan Bert toe te vertrouwen. Mama en ik gaan nog een uurtje skien en oefenen wat op blauwe pistes. Als we om 14u30 de kinderen gaan halen is Pauline in supervorm en vreselijk gemotiveerd om nog te gaan skiën en heeft Margaux maar een idee en dat is naar beneden. Granny blijft met Pauline en ik ga met mijn jongste schat de berg af, erg de skis op en trek de stube in voor een warme choco voor haar en een halve liter bier voor mezelf. Daar treffen we Benno en Magda aan die samen met ons les volgen. Ook zij zijn de sneeuw en de koude ontvlucht en zo heb ik een gezellige babbel tot Pauline en mama terug zijn. Margaux moet veel hoesten en moet op een zeker ogenblik zo hard hoesten dat ze overgeeft. Aiai. Terug naar het hotel waar het Vincent en Cynthia ook opvalt dat er erg weinig leven in patatje zit. We stoppen haar met wat hoestsiroop in bed en hopen er het beste van. Ik ga nog naar een skishow in Alpbach kijken met een stuk of 30 mensen van het hotel. Daar krijgen we een demo van hoe het wel moet, dat wedelen en zo. De hele nacht moet Margaux echter hoesten en zij en ik krijgen niet veel slaap. Ook Granny heeft last van keelpijn maar doorzwemt de nacht hoorbaar beter dan Margaux.
Dinsdag 4 januari
De dag begint stralend. Het belooft een prachtdag te worden. Kraakverse sneeuw en een kraakblauwe hemel.
Zoals deze foto genomen van uit het hotel laat zien kan deze dag niet mee rkapot. Maar Margaux kan absoluut de helling niet op. Dit is nog slechts de schaduw van mijn kleine schat. In plaats van te skieen gaan we dan maar naar de dokter in Rattenberg met haar.
Daar moet ik nog even de weg vragen in een apotheek wat me een diplomatieke flater oplevert: “waar vind ik een dokter in het dorp?” “Dit is een kleine stad meneer!” Alras zit ik in de wachtkamer van dokter Gerhard. Ook een manier om in contact te komen met de lokale bevolking. Na even wachten worden we bij de dokter geroepen. Deze houdt raadpleging in een kaninet dat volhangt met kindertekeningen van zijn patienten en allerlei diploma's die de man bedanken voor bewezen kinderdiensten. Wat het bezoek ook leuk maakt voor papa is de zeer mooie zeer jonge en zeer blonde stagiair die al de bewegingen van de dokter op de voet volgt. Misschien had ik ook eens moeten hoesten. Het blijkt een zware verkoudheid te zijn die normaal met thuisrust wordt opgelost, een weekje of zo maar omdat we met vakantie zijn op de berg schrijft hij een batterij medicamenten voor. Als blijkt dat ik geen E111 bij heb, is dat geen probleem en belooft hij de rekening op te sturen zodat ik eea met de ziekenkas kan regelen.
Daarna gaan we terug naar de apotheek voor een kleine medicijnkast en even later kopen we onze lunch in een konditorei. Daarna trekken we te voet terug naar Radfeld. Dat is de gelegenheid om wat foto's te nemen.
De rest van de dag kunnen we het mooie weer enkel van achter het raam bewonderen. Ik ben wat blij dat ik wat goeie lectuur (Staf Schoeters – De wandelgangen van de Macht) bij me had + mijnnieuwe MP3 speler mee heb genomen. Deze helpen me de dag door te komen. Margaux leest haar twee boekjes uit en kijkt voor het overige naar de tv. Aangezien ze het Duits niet verstaat is ze gelukkig om zonder klank naar een cartoon zender te kijken. Ik ook content. Op de middag eten we onze koeken op en daarna maak ik een wandeling van een uur in de zon. Mijn bedoeling is om tot Skydive Tirolte lopen waar in de zomer tandems en AFF gegeven wordt. Zover geraak ik niet. Ik moet terugkeren om Margaux niet te lang alleen te laten. Samen met haar breng ik de rest van de namiddag lezend door. Eindelijk wordt het vijf uur en horen we de bus aankomen. Gelijk begint ook de muziek want vandaag is er ook ontvangst vand e gasten met warme wijn en warme choco buiten begeleid door de disco bar van Peter. Ik laat Margaux even alleen binnen en ga mee buiten een glaasje drinken en moet aanhoren he goed de sneeuw boven wel niet was en hoe mooi het weer.
Granny had last van keelpijn en koorts. Pauline was in Olympische vorm en is samen met Rosita en haar kinderen helemaal tot benden aan het dalstation geskied. Een tocht waar Granny wijselijk van af zag. Na twee dagen is het al moeilijk om de kleine meisjes te volgen.
Na het eten is er een kwis waaraan ik meedoe met onze tafelgenoten, maar mijn drie vrouwen trekken allemaal naar bed. De kwis is leuk en zonder enig nepotisme waren we zeker gewonnen. Nu strandden we op een tweede plaats met twee punten verschil. Dankzij de belangeloze inzet van Joos die als laatste deel van de kwis op 10 minuten 65 kledingstukken wist aan te trekken. Daarna was het licht ut.
Woensdag 5 januari
De medicijnen van Margaux zijn goed, maar niet goed genoeg om de hele nacht zonder hoesten door te komen. Granny geeft ook nog licht af s ochtends en na onderling overleg beslissen de twee om samen een dagje in het hotel te blijven. Ik trek met Pauline een zonnige berg op. Dat kan je aan haar outfit anders niet zien: weer of geen weer, Pauline doet haar bankovervallers outfit aan. Het is in alle geval zeer profijtig voor de zonnecreme
De sneeuw is schitterend, het weer zonnig met blauwe luchten ideaal om te skiën dus en we laten het niet aan ons hartje komen. Met een dergelijk weer moet je wel naar boven tot aan het Zillertal en intussen is onze techniek zo ver gevorderd dat we met de glimlach de berg afschuiven over de rode pistes.
OP een rode piste heb ik een van de leukste momenten van de reis als ik achter onze leraar in ruime bochten met hoge snelheid naar beneden schuif. Heel tof om te doen. Als we de les afronden is de groep van Pauline nog niet daar. Even later zien we die boven onze hoofden voorbijschuiven op de skilift. Het terras zit intussen bomvol en binnen is er voldoende plaats wat goed uitkomt want daar wil mijn blonde vedette ook gaan eten. Daar zitten we gezellig met ons tweetjes met een weids uitzicht op de bergen rondom ons.
Terwijl Pauline nog een uurtje begeleiding krijgt, gaan Benno, Rosita, David en ikzelf op skitocht over de ons bekende pistes. Na de begeleiding begint het skien pas echt als we proberen om Pauline, Laurien, Ann Celine, Eva en Marie bij te houden terwijl die gestaag maar snel naar beneden glijden.
De snelheid is een ding maar de paden die ze kiezen een heel andere. Al goed dat wij geen les volgen met Jan want dit houden wij niet vol: tussen de bomen over bulten en bobbels en door sleuven vinden zij met hun kleine en soepele lijfjes superfijn maar lijkt voor groten halsbrekend. We gaan een keer op en neer en eindigen met een afdaling tot in het dal: een rode piste met een paar zwarte stukken in. Vooral het laatste stuk is indrukwekkend als je over de rand net het einde ziet van het gebouw van de skilift en als je weet dat helling eindigt tegen de betonnen trap van de lift, dan begrijp je wat ik bedoel denk ik. Na deze afdaling hou ik het voor bekeken. Ann Celine en Pauline ook en met mijn twee jonge escortes trek ik weer naar de Achenwirt, ons vertrouwd apres ski adres. Daar installeer ik me weer bij een glas bier en de meisjes genieten van een warme choco en spelen met de bierkaarten.
Terug in het hotel tref ik een Margaux in goede vorm aan en een Granny die flink aan de beterhand is. Er is deze avond kinderanimatie en in alle rust kunnen Granny en ik onze douche nemen. Na het eten gaat bijna iedereen op tijd naar bed want morgenavond gaan we rodelen. Ik blijf nog wat napraten aan tafel.
Donderdag 6 januari
De dag begint betrokken, maar dat laten we niet aan ons hart komen. Na een gebruikelijk stevig ontbijt trekken we terug de berg op. Ann is er niet bij want die heeft de bacillen van Margaux overgenomen, net zoals Cynthia trouwens. Er wordt wel duidelijk meer gehoest nu op de bus. Margaux volgt zonder vele problemen Bert en we zijn terug gelanceerd. Het sneeuwt wel wat wat minder leuk is om t eskieen maar wel de verdienste heeft dat er verse sneeuw bijkomt. We skien tot in Inneralpbach en zakken onder de sneeuwgrens in de regengrens, maar de sneeuw is wel OK. We maken nog steeds vorderingen en gaan van gestuurde bochten stilaan naar het wedelen over. Dat komt gelijk van pas onderaan de piste waar een kant er strak bevroren bij ligt er maar een kant lekker mals bijligt. Korte bochten komen dan ook prima van pas. We komen zonder kleerscheuren beneden aan, maar David heeft het duidelijk te kwaad van de kou. Hij stopt er dan ook vroeger mee. Het is dan ook met enige angst dat ik het einde van de kinderlessen tegemoet zie. Mijn vrees is echter ongegrond. Margaux is in form en skiet gelukkig rond. We gaan samen ons lunchpakket opeten in restaurant Hornboden. Na de middag gaat het zonder morren naar de skibegeleiding en mama en ik sjeezen samen over rode en blauwe pistes het skigebied rond. Na de begeleiding skien we verder met de meisjes. Margaux is toch moe en ze stopt met Granny aan het Mittelstation. Daarnemen ze met twee de lift naar beneden. Ik ga met de andere meisjes via de piste helemaal naar beneden. Nu het warmer is is deze piste op sommige plaatsen bruin en op andere is ze glad geslepen. Al goed dat we deze afdaling nu voorgeschoteld kregen, want anders waren we te voet moeten gaan vrees ik.
Na deze afdaling komen Rosita, Ann Celine en Laurine met ons mee. Dat laat me toe om dit kiekje te maken met een paar van onze meisjes en nog twee hotelgenoten erbij. Hierna trekken we weer naar de vertrouwde Achenwirt voor bier en choco en een spelletje zwarte pieten dankzij Granny die speelkaarten bij heeft.
De foto heeft een sterk David Hamilton karakter, maar dat heeft alles te maken met de vochtigheidsgraad en het feit dat mijn toestel in mijn rugzak zat. In het hotel is er een filmvoorstelling voor de kinderen. DE bedoeling is om Ice Age te tonen maar dat zien de kinderen niet zitten. Die willen verder kijken naar defilm Fluke die in de bus is begonnen. En omdat Luc een zeer sympathieke chauffeur is mogen de kinderen in de bus komen kijken. En omdat sommigen nog naar de post moeten rijdt Luc met de kinderen op de bus en die mensen naar de Post wat voor een zeer unieke kijkbelevenis zorgt.
Na het eten is er rodelen. Om 20u30 vertrekken we met de bus en om 21u staan we aand e voet van een klim van 2km naar boven met een slee aand e hand. Die stapping van 30 min leg je in omgekeerde richting in krap 5 minuten af. Paulien gaat voorop, ik achterop, sturen doe je met de voeten en onder een continue spray van sneeuw vliegen we de berg af. Op de weg moet je continu uitwijken voor minder fortuinlijke voorgangers die met hun slee zijn omgekieperd. Als we beneden zijn vangen we de lange tocht nog een tweede keer aan voor nog een uitgelaten rit naar beneden. Hiehaa. Beneden aangekomen wacht ons een drankje en de fles schnaps en een prachtige sterrenhemel. Volgens Joos betekent dat de volgende dag mooi weer. Het is al bijna elf uur als we thuis komen.
Vrijdag 7 januari
We worden wakker met weer een prachtige dag voor de boeg. Na het ontbijt trekken we naar de bus en zo naar ons ski oord. Daar wacht ons goede sneeuw en een zonovergoten berg.
Dit is onze laatste dag les en met Peter gaan we tijdens deze laatste les alle 21 liften van het skigebied doen. Om een lang verhaal kort te maken, dat lukt ons op twee kleinere liften na. Het weer is prachtig, dfe sneeuw bijna overal goed. In Inneralbpach genieten we van de aanblik van een jeugdwedstrijd van Britse skiers. Boven met zicht op het Zillertal genieten we van het mooie uitzicht
Het is de laatste les van de week en zonder schroom dalen we zelfs verschillende zwarte pistes af. Skien is best fijn als je het wat begint te kunnen. De enige smet op dez prachtige dag is het feit dat Pauline moe is van het rodelen en de Margaux Bacillen zaten enkel daar op te wachten om hun aanval in te zetten. O jee. In de namiddag is er echter enkel de skiwedstrijd en dat zal misschien wel wat energie geven. Tijdens deze wedstrijd kan ons blondje zich nog recht houden maar daarna is het snel gedaan met de pret en verlaten we de berg.
In Achenwirt gaan we ons blondje wat opwarmen en daarna gaat het naar hotel Kern waar de diploma uitreiking plaatsvindt. Daar zijgt Pauline op de zetel ineen en valt in slaap. We praten er bij met Benno die ook de Margaux bacillen heeft opgelopen en in he thotel is gebleven. Ter herinnering: die vrijdag zijn er nog een vijftal mensen die ziek beneden bleven. En ook de eigenares van hotel Alpenblick leed onder de Margaux bacillen. Goed poeier. Na het eten zijn we dan ook maar tijdig onder de wol gegaan omdat slaap een goede ziekte bestrijder is...
Red sunshine at night, sailor's delight: t zal morgen wel goe worden zeker?
Zaterdag 8 januari
Vandaag de laatste dag en geen skiles. Weeral mooi weer met voorspellingen gaande tot 9 graden bovenop de berg. Omdat Pauline nog niet 100% is gaan we het rustig aan doen en na wat skieen, pauzeren we rond 11 uur op het terras van het restaurant in het zonnetje. Beter dan een hele beschrijving zullen de foto's de sfeer weergeven.
Daarna zijn we verder geskied om uiteindelijk bij het middenstation te gaan lunchen. In de namiddag zijn Rosita, een reisgenote, en ik samen met Ann Celine, Laurien (haar dochters) en Pauline naar de top van het gebied getrokken voor een skitocht door de zonnige kant van de berg. De meisjes draaien immer s de hand niet om voor een rode piste, zelfs voor zwarte stukken.
Daarna gaan we Granny terug vervoegen die op het terras van Hornboden is aanbeland. Samen glijden we naar het middenstation voor onze laatste afdaling van de berg. We leveren ons skimateriaal in en gaan goedgemutst omwille van een mooie vakantie een laatste glas drinken bij Achenwirt.
In het hotel douchen we ons, kleden ons om en pakken de laatste valies in vooraleer de kamer aan Rosita en haar dochters te geven om hetzelfde te doen. Daarna gaan we eten en om 20u vertrekken we terug naar Belgie. Dankzij de slaapbus zijn we eerder dan we denken al in Sterrebeek en even later in Rumst aangekomen waar opa en Valerie ons staan op te wachten om ons naar een Belgisch ontbijt in de Drubbelstraat te voeren.
---- EINDE ----
