Dag 8: Voss

Rustig,opgestaan en ontbeten. Vandaag wandeldag. Omdat het weer tegen de middag beter wordt, beginnen we rustig. Pauline studeert wat, ik lees wat en Margaux kijkt video. Voor het eten gaan Pauline en ik boodschappen doen. Tijdens de lunch doen we eenwarme oproep aan Margaux, die niet mee gaat wandelen, om haar boeken open te doen. Voor we vertrekken zien we ze zich installeren met wiskunde.

Pauline en ik weg met de auto. We rijden naar Gjelle en parkeren daar de auto. Hier begint de wandeling. We wandelen eerst een paar honderd meter over een gewone aarden weg tot,het begin van het bos. Onderweg komen we al een mooie oude hut tegen met,een stenen dak en de eerste schapen. Tijdens de hele wandeling zullen we groepen schapen zien die we van verre horen aan hun belletjes.

En danbegint de klim. Van bij de start is het al steil omhoog. Ik draag de rugzak en ik bewonder Pauline die als een heuse berggeit naar boven schiet.

De weg is steil, vol stenen en regelmatig lijkt het een echt moeras. Het duurt dan ook niet lang voor Pauline's sportschoenen nat zijn. Ze heeft er weinig last van en loopt voorop. We blijven klimmen en zien nue en dan andere wandelaars die al naar benden komen. Dd begroeiing wordt almaar dunner en dan komen we boven de lokale boomgrens uit. Enkel gras, mos, lage struikjes en rotsen vanaf nu. Het is droog en va de inspanning krijgen we het al snel te warm. Pauline doet haar jas uit. Het uitzicht is alvast erg mooi.

We klimmen verder en even later moeten we zowaar een plek met sneeuw oversteken. In augustus op 1200m!

We stappen verder. Het is minder steil maar dan wordt het gelijk ook natter. Het is duidelijk dat het water hier niet in de grond wegkan, een moeras op niveau. Regelmatig moeten we onae weg zoeken over beekjes en op heel wat plekken is het voorzichtig over veenmos stappen om geen natte voeten te krijgen.

Door al dat gezoek missen we een wegwijzer en zoeken we zelf onze weg naar de top. Die bereiken we na een flinke wandeling.

Het is tijd om te beginnen afdalen maar dat is rapper gezegd dan gedaan. Het is eerst de weg terug zoeken en onze weg zoeken tussen de verschillende beekjes tot we terug op het pad zijn. We hebben al een flinke klim in de benen en de zafdaling is ook niet min. We beginnen onze spieren te voelen. We dalen verder voorzichtig af en zoeken onze weg op de zompige ondergrond. We zijn blij als we na 5u en 16km terug bij de auto aankomen. Een mooie en vermoeiende wandeling.

Thuis nemen we een douche en maakt Pauline een lekkere shaksuka met rijst klaar. Margaux heeft al wat wiskunde verzet en wil op haar elan verdergaan :-)

Nu een rustige avond in de zetel...