Pauline gaat wat staatsrecht studeren en ik trek mijn looptenue aan om naar het nationaal park te lopen. Ik vertrek in de juiste richting maa
r neem ergens een verkeerde afslag en doe dan maar een loopje door de bossen achter Tived om na 7,5 km terug in de BnB uit te komen.
r neem ergens een verkeerde afslag en doe dan maar een loopje door de bossen achter Tived om na 7,5 km terug in de BnB uit te komen.
Het is nog vroeg en ik leen een van de fietsen om toch tot het nationaal park te geraken. Mijn keuze valt uiteindelijk op een stevig model, ex-legerfiets, geen versnellingen, dikke banden en een torpedorem. Volgens Anders de beste van de hoop en bovendien op mijn maat. Het klopt dat de fiets goed bolt eens hij vertrokken is, maar een Alpenrit ga je er toch niet mee winnen. De fietstocht is echt mooi. Het platteland is hier echt mooi met overal kleurrijke houten huizen in netjes onderhouden tuinen. Ik fiets tot bij het meer en kijk er wat rond voor de terugweg aan te vangen. Tegen de middag ben ik terug. Daat is Pauline het staatsrecht intussen wat beu gestudeerd. Ik neem een douche en daarna maken we een wandelrugzak klaar.
We nemen de auto en rijden naar Tivetstorp. Een oud dorpje met een cafe, snack. Voor 22 euro hebben we hier middagmaal en koffie toe voor ons twee tezamen. We eten buiten aan een tafeltje op het gazon onder een blauwe lucht. Het enige wat je hoort is her ruisen vand e wind door de bomen. Een zalig moment om daar op het gras te zitten in de ideale temperatuur in de zon. Heaven on earth. Na eten en koffie maken we een toertje door het dorp voor verder te rijden naar het natuurpark.
Onderweg maken we een ommetje langs Vitstrand. Dat is een zandstrand aan het meer van Tivet' er zitten een paar tientallen mensen te zonnen en enkelen zwemmen in het meer rond. Een mine strandscene dus. Wij stappen terug inde auto naar de hoofdparking en de start van alle wandelingen.
Daar vinden we een brochure in het Nederlands en beginnen met een traject van een dikke kilometer naar een mooi uitzcihtspunt over een vallei(tje). Het mooie aan dit park is dat de vegetatie doorheen de eeuwen onaangetast is gebleven. Er zijn nooit aanplantingen gebeurd en het is nog dezelfde flora als duizenden jaren geleden. Het is een erg arme bodem en het aantal soorten is dan ook beperkt. Het park ligt ook bezaaid met rotsen die daar in de laatste ijstijd terecht gekomen zijn. Tijdens de wandeling worden we regelmatig vergast met mooie uitzichten op verborgen vredige meertjes. Overal waar we komen zijn we quasi alleen. Zalig rustig en een erg sportieve wandeling. We genieten er alletwee van met volle teugen.
Na de wandeling trakteren we onszelf op een Magnum in het dorpswinkeltje vooraleer huiswaarts te keren. Daar is het veel kalmer dan gisteravond.


No comments:
Post a Comment