Na het ontbijt duikt Pauline in haar studieboeken. Na mijn douche besluit ik nog wat van de stilte bij het meer te gaan genieten. Tijdens mijn tocht daar naar toe, vond ik eenwel erg raar spoor.
Ze hebben hier wolven uitgezet een paar jaar geleden en er is er duidelijk eentje vlak voor mij hier gepasseerd. Wolven vallen geen mensen aan, maar in een muisstil bos waar er buiten jou niemand rondloopt.... Niet getreurd, ik wandel verder en kom bij de rand van het meer waar ik een hele tijd geniet van een totale rust en stilte.
Terug in de Bnb vertel ik erover aan Anders vande BnB die me feliciteert met mijn spoorzoeken en bevestig dat dit een wolf poot afdruk is. Hij heeft er nog geen gezien in de zomer, wel in de winter. Vorig jaar zijn ze een ram verloren aan een wolf. De dieren hebben een territorium van 500km2 dus waarschijnlijk zit hij nu al een stuk verder.
Daarna gan Pauline en ik lunchen. Vandaag gaan we een paar bezoeken in de buurt doen.
Eerst gaan we naar Granvik. De weg daar naartoe is al erg mooi. Granvik zelf ligt aan het Vattern meer en heeft een mooi haventje.
We rijden verder naar Karlsborg, het begin van het Gotha kanaal en trotse bezitter vande vesting die de noodhoofdstad van Zweden moest zijn in geval van oorlog. De Zweden hbben ons geklopt in traagheid. Waar de Brialmont gordel begonnen werd in 1880 en in 1914 nog niet was afgewerkt, zijn de Zweden begonnen in 1819 en was hun vesting af én verouderd in 1909. In 1924 is het dan gewoon een grote kazene geworden. Vandaag zijn er nog militairen gevestigd zoals onder andere de special forces. En voor de rest een museum en restaurants en een rommel van een souvenirwinkel.
De DC3 heeft vroeger para's gedeopt en mocht dan ook niet ontbreken in de galerij. We zijn ook bovenop de wallen geweest en daarmee hadden we Karlsborg dan wel gezien.
Volgende stop is Forsvik waar er een watermolen is die én een ijzerfabriek én een bloemmolen aandreef. Beiden zijn nu gratis te bezoeken. Verder in het dorp is de eerste sluis van het Gothakanaal te bewonderen dat begin 19e eeuw werd aangelegd om Oost en Westkust met elkaar te verbinden. Bij deze sluis kunnen we een reconstructie van een stoomraderboot, de Nordevall, bewonderen. Minutieus nagebouwd op basis van plannen en overblijfselen van het origineel.
Van her gaat het verder naar Undenas. Voor Undenas is er nog een mooi uitzichtspunt over het meer, Kallebacken. Daar gaan we niet wandelen maar gaan we iets drinken. De eigenares blijkt een jonge Nederlandse te zijn. Leuk om Nederlands te horen. Niet leuk om bijgebrek van Mariestad bier Heineken voorgesteld te krijgen.
Buiten de eigenares blijken ook alle andere gasten Nederlanders te zijn. Vom gutem zuviel zouden ze in Duitsland zeggen. Na onze cola (alles liever dan Heineken) opgedronken te hebben gaan we dan ook verder. We plannen iets te eten in Undenas, maar na alle zes straten te hebben doorgereden hebben we enkel een pizzarestaurant naast een benainepomp gezien. Nochtans had Anders ons gesproken over een goed restaurant deze richting uit. We besluiten het erop te wagen en nemen de weg richting Tived zonder veel hoop iets te vinden. En ja hoor plots staat er een bord 'Tivedens Mat' met een vorkje en een mejse bij. Een volle parking met alleen Zweedse platen, da's een goed teken. We komen in een volledig houten gebouw met een erg trendy interieur en parasols van Duvel op het terras: dat kan alleen maar goed komen. En het blijkt een schot in de roos: een van de lekkerst maaltijden sinds we in Zweden zijn! Mocht je in de buurt zijn, www.tivedensmat.se Kalledalen skeppshult, je kan er moeilijk naast rijden.
Daarna is het nog maar een korte rit tot in Tived waar we nu nog de enige gasten zijn. Morgen moeten we van kamer veranderen, want dan komt er een groep van acht die onze grote kamer zal aanslaan.
No comments:
Post a Comment