Dinsdag 17 augustus
Vandaag is een thuisblijfdag bij Sophia. Dat betekent dat we eerst op de binnenplaats ontbijten met toast en huisgemaakte confituur en een toetje. Daarna naar boven voor luizenkorvee. Ik profiteer van de vakantie om de kopkes van mijn lieve kindjes luisvrij te maken op de beste maar ook meest arbeidsintensieve methode: de natkammethode . Dit is redelijk arbeidsintensief maar welde meest effectieve manier om van die vervelende beesten af te komen. Daarna hebben we alles opgepakt en is Valérie met d emeisjes naar het zwembad gegaan. Ik ging ondertussen even naar het dorp om brood en beleg te halen. Daarna tooide ik me ook in zonnecreme en zwembroek om mijn vrouwen bij ons zwembad te gaan vervoegen. Zoals meestal hadden we ook nu het zwembad zo goed als voor ons alleen. Na een uurtje zwemmen en wat zonnen, hebben we daar bij het zwembad gegeten.
Er stond een klein paviljoentje om ons tegen de zon te beschermen met daaronder een picknick tafel. Buiten enkel vervelende wespen was dat zeer aangenaam om te doen. Daarna zijn we wat in de schaduw gaan zitten maar een dik uur later was ik weer met de meisjes in het water aan het rondplonzen. Vooral Margaux is niet uit het water weg te slaan en brengt soms twee uur aan een stuk in het zwembad door. Knap als je weet dat ze er nergens kan staan en met haar zes jaar al een flinke zwemmer is. Fijn om zo een prive zwembad te hebben in het zomerse zuiden. We zijn tot een uur of vijf bij het water gebleven vooraleer ons terug te trekken in het appartement. Daar hadden we televisie zodat Pauline een beetje naar de Olympische Spelen kon zien. Ze heeft gezegd dat ze binnen vier jaar voor de volgende zomerspelen in Beijing thuisblijft tijdens de Spelen om de hele dag naar tv te kijken. On verra.
Daarna zijn we in Zminj gaan avond in Pod Ladonjon. Dat is een sympathiek restaurant waar we de enige gasten zijn die avond. Een vriendelijke maar onelegante dienster bedient op het ruime terras. Er is een terrein voor een lokale soort van petanque waar iemand fanatiek aan het oefenen is. Het is een mooie avond. De meisjes zijn echter als de dood voor de sprinkhanen op het terras. Desalniettemin is het een aangenaam eetmaal met voor een keer deftige wijn.
Daarna huiswaarts en op tijd in onzen beddenbak
Woensdag 18 augustus
We nemen ons ontbijt op het appartement en om 9u30 zijn we al vertrokken naar Pula. Eerst een stuk over de snelweg. Een kilometer of twintig voor Pula verandert die echter in een gewone weg en dat gaat een stuk trager. We zijn goed op tijd en vinden een gratis plaatsje vlak naast de haven. Na het nodige creme gesmeer gaan we op stap.
Eerst bezoeken we de arena van Pula. Een prachtig complex dat echter heel wat stenen heeft moeten afstaan aan de Venetiaanse heersers die eerst het plan hadden het hele ding af te breken en mee te nemen naar Venetie. Toen dat te duur blee hebben ze de stenen gewoon als bouwmateriaal gebruikt. Het is ook hier dat Pauline de eerste pogingen doet met de digitale camera. Het resultaat beoordelen jullie zelf maar. We wandelen verder langs de oude stad, beklimmen de citadel en doen een hele toer in het oudheidkundig museum waar Margaux vanuit een zeer interessante observatiehoek met veel belangstelling kijkt naar de archeologische vondsten.
We wandelen verder door de drukke stad onder een alweer stralende zon. We belanden voor de lunch in een door Italianen gerund restaurant. Daar eten Valérie en ik een lekkere visschotel, de kinderen een pizza. Na de luncht wandelen we verder tot op het forum. Je leest het goed een flink deel van het forum is nu de markt van Pula. Met nog originele bestrating en een tempel die in kerk is omgebouwd. Knap. We lopen verder door de stad en gaan terug naar de auto. Ondertussen zitten we volop in het pitbull spelletje. Pauline heeft voor we vertrokken een verhaal gehoord van een kleuter die door een pitbull werd aangevallen. Van dan af wil ze weten hoe zo een hond eruit ziet. Bij elke hond die we tegenkomen is dan ook de geijkte vraag: papa is dat nu een pitbull?
In de auto gestapt gaan we richting strand. Da's niet moeilijk om te vinden, gewoon de file volgen!! We rijden naar de prementura: helemaal het puntje van Istrie is een streng bewaakt natuurgebied: als je geen anderhalve euro betaalt, kom je er met de auto niet in!! Daar rijd je tot aan het strand en parkeert de auto tussen de pijnbomen en klautert tussen de struiken voor een plaatsje op de rotsachtige kust: zacht strand 0/10, mooi uitzicht 11/10. Zwemmen is wel een tikje riskant met de branding die rond de rotsen schuimt, maar we vinden een plek met warm zeewater: een soort natuurlijke jacuzzi met vers zeewater. Prima: dat zwemmen is toch te vermoeiend.
Na een tijdje gebaad en gezond te hebben, trekken we terug door het struikgewas naar de auto. Kroatie heeft oog voor detail: tussen de pijnbomen staan goed onderhouden chemisch toilethokjes! We rijden na een glaasje op een terras terug naar Matiki. Een ander spelletje is wijs de kleine Fiatjes aan, je weet wel die bolhoedjes. In het Frans “Un pot de yaourt”. Vooral Margaux schept veel plezier in het vinden van “yoghurt potjes”. Daarom kan een foto van haar naast zo een yoghurt potje niet ontbreken!!
In Zminj eten we brood en kijken naar de Olympische Spelen. En dan bonk in slaap.
Donderdag 19 augustus
Vandaag is weer thuisblijfdag met ontbijt bij Sonja. Vandaag geeft ze een originele afsluiter: gefrituurde meloenbloemblaadjes. Lekker.
Na het eten ga ik met Sonja en de meisjes naar de weide waar de schapen, het paard Sana en de ezels staan. We hebben brood opgespaard en de meisjes mogen ze te eten geven. Geen nood aangezien de kinderen twee weken voor het vertrek een ruiterkamp hebben gevolgd. Na ze gevoederd hebben mogen ze alletwee een rondje maken op het onbezadelde paard aan de hand van Sonja.
Daarna brengen we de dag aan het zwembad door en we lunchen er weer in de schaduw van het paviljoen. Het is een heerlijk rustige en mooie dag. Tegen zessen gaan we naar de kamer om kaartjes te schrijven. We gaan weer eten in Zminj in Pod Ladonjon.
No comments:
Post a Comment