Monday, August 23, 2004

Reisverslag Kroatie 2004 deel 4

Maandag 23 augustus
Vandaag is een thuisdag die we doorbrengen met zon en zwembad. Valerie haakt een sjaal. Ik lees, de meisjes zwemmen, spelen met de hond en de kippen.

's Avonds gaan we weer naar Sventicenat voor een pizza op ons favoriete terras daar.
Dinsdag 24 augustus
We staan laat op en na bad en ontbijt vertrekken we naar Rovinj. Na een winkelstop rijden we naar deze prachtige stad. Als we in Rovinj aankomen ontdekken we een azuurblauwe zee die tegen een postkaartachtig schiereiland aanspoelt. Je zou foto's kunnen blijven nemen van deze stad.
Na rondgekeken te hebben op de markt aan de voet van de stad, gaan we op stap door de straten van de stad. Grappig zijn de garagepoorten die toegang geven tot een trap naar de zee. Ook hier weer vele oude huizen die er erg authentiek uitzien. Bovenop de top staat er een basiliek die een mooi uitzicht heeft over zee. Binnenin is het vooral de sarcofaag van de heilige St Euphemia (geloof ik). Het prachtige aan die massief marmeren sarcofaag is dat deze volgens de overlevering op het strand is aan gespoeld: wat anders dan de Dode Zee he!! Na deze culturele hoogtepunten, gaan we op zoek naar een restaurant. In de Routard spraken ze van een restaurant vlak aan zee en daar hebben we dan ook besteld. Een halve meter onder onze voeten likten de golven tegen de rotsen van het schiereiland. We hadden een ideale plaats om de bewegingen van de schepen in de gaten te houden. OP het water zaten er heel wat meeuwen, waarom zouden we later begrijpen. We bestelden een gemengde visschotel en het was heerlijk om de verschillende vissoorten en schaaldieren te proeven overspoeld met een lichte witte wijn. En de meisjes vonden het natuurlijk schitterend om de vissekoppen, kreeftepoten en andere overschot naar de meeuwen te gooien die daar de hele tijd op hadden zitten te wachten natuurlijk!!

Na het eten wandelden we langs de vissers- en jachthaven. Leuk waren de souvenirwinkels die op een bootje gebouwd waren en hun waar tot op de kade uitstalden. Wat natuurlijk helemaal ideaal was, was de bar waar we een lekker ijsje aten. Aangezien we geen zin hadden om een strand te gaan zoeken, zijn we daarna terug naar Zminj gereden waar we even naar het zwembad zijn geweest. Daarna hebben we buiten gegeten en we lagen al vroeg in bed.
Woensdag 25 augustus
Vandaag thuisblijfdag met een twist: we gaan 's ochtends naar Pazin waar Valerie eerder een paar mooie juwelen zag. We kopen de winkel leeg en gaan dan verder wat rondkijken. We rijden terug via de supermarkt. Thuis gaan we naar het zwembad voor wat zonnige waterpret. Na de lunch is er weer een luizencheck. Ik lijk de kleine smeerlapkes onder de knie gekregen te hebben.
De namiddag brengen we weer door aan het zwembad. We nemen de aperitief buiten en koken weer zelf. Het is gnocchi met saus uit glazen bokalen wat de pot schaft. De kinderen lekken de pot schoon. Waarom doet een mens moeite vraag je je dan af.

Na het eten gaan de kinderen met Sonja brood naar de paarden brengen, helpen haar de kinderen eten geven en spelen nog met de hond. Sonja grapt dat Pauline en Margaux in Zminj mogen blijven om haar te helpen en daar naar school te gaan.
Donderdag 26 augustus
De dag begint met een onweer. Daarna is het fris en overtrokken. Het is geen zwembadweer. We besluiten die ochtend dan maar de valiezen al in te pakken. Als het later beter wordt kunnen we nog altijd de zon in. Als onze inpak gedaan is, dan is het weer echter nog altijd knudde. We hadden ons al afgevraagd wat we op deze dag zouden doen en we kozen ervoor om terug te gaan eten in Rovinj bij het water. Wij dus de auto in voor een lunch in Rovinj. Daar zijn de tafels vlakbij het water niet buitengezet wegens te veel golven. We eten dan maar boven een schotel met geroosterde vis. Tijdens het begin van de lunch dreigen de wolken nog en vallen er zelfs een paar druppels.

Als de kinderen de meeuwen gaan voeren met de overschot, staat de zon echter al aan de hemel. We wandelen langs de haven en genieten van de zon. Onderweg komen we een collega van mij tegen die veertien dagen doorbracht in de buurt van Porec. Toeval elkaar zo ver van huis tegen te komen. Terwijl we weer een ijsje gaan eten breekt de zon echt door.

Er staat wel een harde wind, maar de lucht is strakblauw en de diepblauwe zee met haar golven is erg mooi om naar te kijken. Als we terugkeren naar Matiki staat er ook daar een harde wind, maar we gaan bij het zwembad zitten lezen terwijl de kinderen met de hond en de kippen spelen en Sonja gezelschap houden.
We eten op het terras en liggen op tijd in bed.

No comments:

Post a Comment